ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΔΡΟΜΟ

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΟ:

ΝΙΚΟΣ ΨΙΛΑΚΗΣ

ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΔΡΟΜΟ

 

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Κρήτη 1950. Σ' ένα χωριό που θα μπορούσε να βρίσκεται οπουδήποτε στην Ελλάδα. Το απόσπασμα της Χωροφυλακής χτυπά επίμονα την πόρτα ενός σκληροτράχηλου παλιού πολεμιστή. Δεν ζητά κάποιον άντρα. Το αδύναμο κορίτσι της φαμίλιας γυρεύει.

Μια ηρωίδα πορεύεται προς τη μοίρα της κουβαλώντας δυο ακαταμάχητα στίγματα. Το ένα είναι κοινωνικό. Το άλλο πολιτικό. Στον αντίποδα ένας νέος άντρας, εγκλωβισμένος στο σύστημα εξουσίας που του κρύβει ακόμη και την αλληλογραφία για να τον προστατεύσει. Δυο αντίθετα στρατόπεδα ορίζουν το σκηνικό. Κι ένας έρωτας προσπαθεί να γκρεμίσει τα τείχη· άλλοτε χάνεται σαν τα ξεστρατισμένα φεγγάρια του παραμυθιού και άλλοτε έρχεται, σα λυτρωτική δύναμη, να αντιπαρατεθεί στα κοινωνικά στερεότυπα.

 

Κάποτε αρκεί ένα κουτάκι με ασήμαντα παιδικά ενθυμήματα για να αποκαλύψει μυστικά κρυμμένα για χρόνια στα σεντούκια και να γίνει στημόνι πάνω στο οποίο υφαίνεται μια ολόκληρη ιστορία. Και μια εποχή. Με τους έρωτες, τους ηρωισμούς, τις προδοσίες, τα πολιτικά πάθη της.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Οι ήρωες που πλαισιώνουν τους πρωταγωνιστές της ιστορίας είναι ορεσίβιοι χωρικοί, αλλά και πολιτικοί πάτρωνες. Διαφορετικοί χαρακτήρες, επηρεασμένοι από τις συλλογικές νοοτροπίες, αναδεικνύουν αξίες και απαξίες μέσα από τις καθημερινές συμπεριφορές τους. Άλλοι προσπαθούν να συντηρήσουν τη μνήμη κι άλλοι να τη διαγράψουν. Η ψυχολογία του ήρωα, που κρατά ακόμη από τον αιώνα των επαναστάσεων, γίνεται κραυγή αντίστασης και σάλπισμα για μικρές ή μεγάλες ανατροπές. Μικρές ή μεγάλες εξεγέρσεις.

 

Η ιστορία ενός έρωτα ή μήπως η βιογραφία μιας εποχής; Οι πολλαπλές εσωτερικές συγκρούσεις μιας κοινωνίας ή μήπως η αντιπαράθεση της κεντρικής εξουσίας με τις τοπικές;

 

Σ’ αυτό το βιβλίο η μυθοπλασία συναντά την ιστορία για να πορευτεί ως το τέλος μαζί της, να καταγράψει την ανθρώπινη περιπέτεια και να περιγράψει, μέσα από σοβαρά και ευτράπελα περιστατικά, τις κοινωνικές δομές, τους ανταγωνισμούς, τους κώδικες συμπεριφοράς, τις φοβίες, τις προκαταλήψεις. Και τα στίγματα. Παλιά και καινούργια!

 

Σχόλια Αναγνωστών

  • Σχόλια Αναγνωστών: 
    ΕΝΑ ΕΞΟΧΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (Ελευθεροτυπία 29-12-2013) "Φωτίζει τα τραύματα, τα πάθη, τις μιζέριες, τις προσδοκίες, την αλληλεγγύη, τις ματαιώσεις ενός λαού που δεν θέλει να πεθάνει". ...Έφτασε στα χέρια μου ένα έξοχο μυθιστόρημα, από την Κρήτη (Εκδόσεις: Καρμάνωρ). Πρόκειται για έργο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Νίκου Ψιλάκη με τίτλο: «Δυο φεγγάρια δρόμο». Ο Ψιλάκης έχει πλούσιο πεζογραφικό, ποιητικό έργο και ένα σημαντικό λαογραφικό, που έχει τιμηθεί και από την Ακαδημία. Αλλά το νέο μυθιστόρημά του, που διεκτραγωδεί τα τραυματικά γεγονότα σε μια μικρή κρητική κοινότητα μετά την Κατοχή, τον Εμφύλιο και τα πρώτα χρόνια μετά το '50 είναι ένα αφήγημα όπου η γλώσσα είναι το σπουδαίο υπόβαθρο των πράξεων. Ο Ψιλάκης φέρει μέσα στην αφήγηση ένα λεξικολογικό στρώμα σπάνιας γλωσσικής περιουσίας. Δεν διστάζει να αλιεύει ιδιωματισμούς, αλλά κυρίως πραγματολογικό υλικό της αγροτικής, ποιμενικής, εμπορικής, μαστορικής ζωής, γεμάτο ζωντάνια, ευφορία και λειτουργικότητα. Αυτό το γλωσσικό υλικό φωτίζει τα τραύματα, τα πάθη, τις μιζέριες, τις προδοσίες, τις απάτες, τις αμφιβολίες, τις προσδοκίες, την αλληλεγγύη, τις ματαιώσεις και τη λαϊκή φαντασία ενός λαού που δεν θέλει να πεθάνει. Το μυθιστόρημα του Ψιλάκη έρχεται να αποτελέσει επάξια συνέχεια από τα κρητικά μυθιστορήματα του Καζαντζάκη, συνεχίζοντας την ακτινογραφία του κρητικού νεότερου πολιτισμού, με τα ίδια ορυκτά του μεγάλου Κρητός. Πηγή: http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=406853